لنج باری: امارات - ایران
حملونقل دریایی از طریق شناورهای سنتی و لنجهای باری، به عنوان یکی از راهبردیترین و ریشهدارترین شیوههای مبادلاتی در پهنه خلیج فارس، نقشی تعیینکننده در استمرار زنجیره تأمین و روابط تجاری میان ایران و کشورهای حاشیه این حوضه آبی ایفا میکند. این شیوه از ترانزیت کالا، بهویژه در مسیر پرتردد میان بنادر امارات متحده عربی و مبادی ورودی جنوب ایران، مستلزم مدیریت دقیق فرآیند بارگیری، پایش تخصصی مسیر دریایی و سازماندهی لجستیکی محمولههای متنوع اعم از کالاهای فله، تجهیزات نیمهصنعتی و اقلام بستهبندی شده است. بهرهگیری از ناوگان سنتی و نیمهصنعتی در این پهنه جغرافیایی، علاوه بر انعطافپذیری در تخلیه و بارگیری، بستری بهینه برای تبادلات خرد و کلان مرزی فراهم آورده است. نکته حائز اهمیت در تحولات نوین این حوزه، ابلاغیه رسمی وزارت صنعت، معدن و تجارت در سال ۱۴۰۴ است که بر اساس آن، دامنه گروههای کالایی مجاز در چارچوب واردات «تهلنجی» و «ملوانی» به شکلی گسترده و هدفمند توسعه یافته است. این مصوبه جدید، فرصتهای تجاری کمنظیری را پیش روی بازرگانان قرار داده تا با بهرهمندی از این معافیتها و تسهیلات قانونی، فرآیند ورود کالاهای اولویتدار را با بهرهوری اقتصادی بالاتر و تشریفات گمرکی بهینه از طریق بنادر جنوبی کشور به انجام رسانند.
لیست کالا های ته لنجی مجاز طبق مصوبه سال ۱۴۰۴
در حال حاضر، فهرست رسمی شامل ۱۰۸ قلم کالاهای مجاز ته لنجی منتشر شده که عمدتاً شامل لوازم خانگی سبک، پوشاک، لوازم بهداشتی، لوازم یدکی خودرو و اقلام مصرفی هستند.
